# Standardowe listy (wykazy)

`\begin{itemize} \item Ala ma kota \item Ola ma asa \end{itemize}` |
`\begin{enumerate} \item Ala ma kota \item Ola ma asa \end{enumerate}` |
`\begin{description} \item[A] Ala ma kota \item[B] Ola ma asa \end{description}` |

Jak widać, poszczególne elementy listy są poprzedzane wywołaniem makroinstrukcji `\item`. Posiada ona jeden opcjonalny parametr. W przypadku `enumerate` i `itemize` określona jest wartość domyślna (zgodnie z opisanym na początku sensem), w przypadku `description` wartość domyślna nie jest określona.

W przypadku wykazów `enumerate` i `itemize` wywołanie makroinstrukcji z parametrem powoduje, że wyróżnikiem (etykietą) będzie wartość parametru, a nie wartość domyślna (w przypadku `enumerate` nie jest inkrementowany licznik).

Użytkownik może zmieniać wyróżnik elementu listy. W przypadku listy numerowanej najlepiej dołączyć pakiet enumerate, który definiuje taką listę w bardziej elastyczny sposób, umożliwiając zmianę numeracji za pomocą parametru.
np:

    \begin{enumerate}[a)]
    \item Ala ma kota
    \item Ola ma Asa
    \end{enumerate}

spowoduje oznaczanie kolejnymi, małymi literami alfabetu `a)`, `b)` itd. Prawa rządzące budową listy można poznać czytając:
enumerate
itemize
description